Zespół Szkół Nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Stalowej Woli

W dn. 11 października 2021 r. uczniowie klas 4TB i 4TC pod opieką Małgorzaty Chojnackiej-Szempruch, Anny Serafin i Iwony Szewc zwiedzili Muzeum Auschwitz-Birkenau.

W czasie 6-godzinnego zwiedzania poznali m.in. historię powstania obozu. Dowiedzieli się, że KL Auschwitz był niemieckim, nazistowskim obozem koncentracyjnym, który istniał w latach 1940-1945, a został założony w przedwojennych koszarach wojska polskiego znajdujących się na przedmieściach Oświęcimia. Za początek funkcjonowania obozu przyjmuje się dzień 14 czerwca 1940 r., kiedy z więzienia w Tarnowie został przywieziony pierwszy transport 728 polskich więźniów politycznych.

W kolejnych latach osadzani byli tam również więźniowie innych narodowości. Od 1942 r. najbardziej liczną grupą kierowaną do KL Auschwitz stali się Żydzi, oni też stanowili największą grupę ofiar. Obóz stał się jednym z ośrodków „Endlösung der Judenfrage” (ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej) - nazistowskiego planu wymordowania Żydów zamieszkujących okupowane przez III Rzeszę tereny.

Na terenie obozu Auschwitz I naziści utworzyli pierwszy obóz dla mężczyzn i kobiet, tu miały miejsce pierwsze eksperymenty uśmiercania przy użyciu Cyklonu B, tu mordowali pierwsze masowe transporty Żydów i prowadzili pierwsze zbrodnicze eksperymenty na więźniach. Tu wykonywali większość egzekucji przez rozstrzelanie, tutaj też mieścił się centralny areszt obozowy w bloku nr 11 dla więźniów z wszystkich części obozowego kompleksu, a także główna komendantura obozu i większość biur SS.

W 1941 r. władze SS rozpoczęły rozbudowę obozu macierzystego i budowę nowego obozu na terenie sąsiedniej wsi Brzezinka (po niemiecku Birkenau). Wcześniej wysiedliły one mieszkańców kilku pobliskich miejscowości, a na opuszczonym terenie utworzyły „strefę interesów obozu”, w granicach której zostały założone gospodarstwa rolno-hodowlane. W obozie Birkenau naziści wybudowali większość urządzeń masowej zagłady, w których zamordowano około miliona Żydów.

Był to jednocześnie największy obóz koncentracyjny (blisko 300 prymitywnych, w większości drewnianych baraków), w którym w 1944 r. przebywało ponad 100 tys. więźniów: Żydów, Polaków, Romów i innych. Na blisko 200 ha zachowały się ruiny komór gazowych i miejsca wypełnione ludzkimi prochami, prymitywne baraki więźniarskie oraz kilometry obozowego ogrodzenia i dróg. W 1942 r. na terenie wsi Monowice (Monowitz) został założony trzeci obóz,  ulokowany w pobliżu budowanych przez niemiecki koncern IG Farbenindustrie zakładów chemicznych.

Uczniowie zwiedzali obóz podzieleni na dwie grupy. Dzięki profesjonalnej opiece muzealnych przewodników poszerzyli swoją szkolną wiedzę na temat obozów koncentracyjnych, mogli zobaczyć ciekawe wystawy, autentyczne budynki obozowe, poznać warunki życia więźniów. Była to dla nich niezwykła lekcja historii, ale przede wszystkim człowieczeństwa.